De Kwaremontes-route

Nog op zoek naar een leuke - en vrij intense - fietstocht? Bahamontes en Kwaremont helpen je graag verder! Een tijdje geleden sloegen we de handen in elkaar en stippelden de Kwaremontes-route uit, een prachtige rit dwars door de Vlaamse Ardennen die je over enkele kuitenbijters en bloedschone weggetjes stuurt. Voor nu hebben we - helaas - de pitstops in de authentieke cafés eruit gelaten. Zodra het weer kan, geven we deze pagina een update!

Start- en aankomstpunt: Oudenaarde. Op het programma: 91 pittige kilometer en 1100 hoogtemeters. Download de rit hier.
Kwaremontes.jpg

Starten vanuit het Hart

Oudenaarde. Hart van de Vlaamse Ardennen, hart van de Ronde ook. Niet onlogisch dus dat we hier van start gaan. Veel tijd om de benen warm te draaien, is er niet, want je bent Oudenaarde nog niet goed en wel uit of daar wacht al de eerste helling, de Achterberg, meteen eentje die in de kuiten bijt. Een paar kilometer verder wacht al de tweede hindernis van de dag: de Volkegemberg, een helling die vroeger bestond uit 1.200 meter verschrikkelijke kasseien. In 1982 werd het grootste deel van de klim geasfalteerd en enkel de laatste 200 meter voor de top zijn nu nog in kasseien. Vrees niet, deze helling is geen moordenaar.

Roetsjbaan naar Brakel

Wie Volkegemberg helemaal tot boven fietst, stoot erna op de verschrikkelijke stenen van de Holleweg en – wat verder – Kerkgate. Wij sparen echter fiets en benen, en slaan dus voor de top van Volkegemberg linksaf en mijden op die manier de kasseien. Via prachtige, smalle baantjes die op en af gaan als een roetsjbaan, en dorpjes en gehuchten met namen als klokken – Sint Maria Horebeke, Arme Klei, Elst – trekken we naar Brakel. Ondertussen krijg je nog een paar minder bekende hellingen – Tissenhove, Pottenberg – voor de wielen geschoven, vooraleer je aan de voet van de Valkenberg komt. In pré-Flanders Classics-tijden, toen de aankomst van de Ronde nog in Meerbeke lag, was de Valkenberg de middelste, en ook de zwaarste, van het drieluik Berendries-Valkenberg-Ten Bosse. Het was net voor de top van de Valkenberg dat Leif Hoste in 2006 demarreerde en wereldkampioen Tom Boonen meekreeg.

De taalgrens over

Brakel is de poort naar een quasi andere wereld, namelijk het Pays des Collines. Letterlijk vertaald: Land van de Heuvels. Het is eigenlijk Wallonië, het is er vooral prachtig fietsen, en dus moeten we sowieso eventjes de taalgrens over. Dat merk je aan de straatnamen. Hurdumont, Puvinage, Paillart… Die laatste is eigenlijk de straatnaam voor La Houppe, een van de mooiste beklimmingen in, euh, de Waalse Vlaamse Ardennen. Tenzij u La Houppe liever de Hoppeberg of de Pottelberg noemt. Feit is dat dit met zijn 2,8 kilometer een van de langere beklimmingen in de streek is en dat je je dankzij de weg die zich doorheen een prachtig bos kronkelt een beetje in de échte Ardennen waant. Omdat het na La Houppe niet anders kan, volgen we even de grote baan. Niet tot in Ronse zelf, want we zoeken snel opnieuw mooiere, smalle baantjes op. Je voelt meteen dat je in Wallonië fietst, want de macadam is wat grover en (nog) slechter onderhouden dan op Vlaamse wegen. De vergezichten maken gelukkig veel goed.

Ronse, WK-stad

We kronkelen ons door het prachtige, maar lastige Muziekbos een weg richting het onooglijke dorpje Louise-Marie om vervolgens toch weer naar Ronse te duiken waar we koersgeschiedenis inademen. Op de Kruisstraat (Kruisberg) passeer je een muurschildering op de plek waar in 1988 het WK wielrennen op dramatische wijze eindigde. Wie de namen Claude Criquielion, Steve Bauer en Maurizio Fondriest hoort, weet genoeg. En denk gerust ook aan Benoni Beheydt en Rik Van Looy die al 25 jaar eerder van Ronse de Belgische WK-stad bij uitstek maakten.

De kasseien van de...

Geen Kwaremontes-route zonder Oude Kwaremont natuurlijk, en dus duiken we via de Nieuwe Kwaremont – een afdaling als een schuifaf – naar Berchem waar de knoestige kinderkopjes van de meest beklommen helling in onze Vlaamse voorjaarskoersen ligt te wachten.

De finale!

Na de lange, lastige uitloper van de Oude Kwaremont zit het zwaarste er nu écht wel op. We laten de Paterberg, letterlijk, links liggen en duiken opnieuw naar Berchem. Daar steken we de Schelde over, maar in plaats van voor de N453 te kiezen – de weg die dienst doet als ultieme finale in de Ronde van Vlaanderen, kiezen wij voor de propere kasseien van de Varentstraat en nog enkele vlakke kilometers binnendoor richting Oudenaarde. 

Nu resten ons enkel nog de laatste twee kilometer. Want Oudenaarde wacht, start- en aankomstpunt van de Kwaremontes-route. Staan bij aankomst op de teller: 91 pittige kilometer en 1100 hoogtemeters.

En nu? Nu is het aan u! Download de rit hier. Geniet, fiets en drink na aankomst een heerlijk verfrissende Kwaremont.